Ginekologia

Ginekologia – profilaktyka (szczepienia przeciw rakowi szyjki macicy, cytologia cienkowarstwowa LBC )

Profilaktyka w ginekologii ma na celu zapobieganie wielu chorobom narządów rodnych, utrzymanie prawidłowej gospodarki hormonalnej i zdolność do prokreacji oraz dbanie o zdrowie kobiety. Regularne wizyty w gabinecie ginekologicznym przed planowaną ciążą pozwalają na właściwe przygotowanie organizmu kobiety na wyzwanie, jakim jest zajście i utrzymanie ciąży. Wykonanie badań profilaktycznych pozwala na wczesne wykrycie wszelkich nieprawidłowości takich jak rozwijający się stan zapalny, infekcje lub początki zmian o charakterze nowotworowym. Podstawowe badania takie jak cytologia cienkoigłowa umożliwiają wczesną diagnozę nawet, gdy kobieta nie zauważyła u siebie żadnych niepokojących objawów. Dzięki temu można zacząć leczenie i z powodzeniem znacznie skrócić czas powrotu do zdrowia. W profilaktyce niezwykle ważną rolę odgrywają szczepienia, tak samo jest w przypadku ginekologii i szczepieniach przeciwko rakowi szyjki macicy. Szczepienie jest skuteczną metodą zapobiegania zarażeniom się wirusem HPV, który odpowiada za większość przypadków zachorowań na raka szyjki macicy. Szczepieniu powinny poddać się wszystkie kobiety, a szczególnie dziewczynki w wieku około 12 roku życia, które nie rozpoczęły jeszcze współżycia seksualnego. Jeśli chcemy wyeliminować chorobę ze społeczeństwa, szczepieniu powinni poddawać się również chłopcy, ponieważ wirus HPV jest przenoszony głównie przez mężczyzn, choć sami mężczyźni dużo rzadziej ulegają chorobom wywoływanym przez wirusa brodawczaka ludzkiego HPV.

 

Ginekologia – diagnostyka

Diagnostyka w ginekologii opiera się na wykonywaniu szeregu badań w celu sprawdzenia aktualnego stanu zdrowia kobiety oraz wykrycia źródła ewentualnych niepokojących objawów. Dzięki dokładnym badaniom i postawieniu trafnej diagnozy możliwe jest podjęcie leczenia oraz przywrócenie pełnego zdrowia. Podstawowym badaniom ginekologicznym jakim systematycznie powinna poddawać się każda kobieta są: badanie palpacyjne, badanie USG oraz cytologia. Są to badania standardowe w każdym gabinecie ginekologicznym. Dodatkowymi badaniami jakie może zalecić lekarz jest m.in. badanie krwi, wymaz czystości pochwy, histeroskopia lub laparoskopia diagnostyczna, kolposkopia, mammografia, densytometria, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, cystoskopia. Kobiety w ciąży mają za zadanie dbać nie tylko o swoje zdrowie, ale też o zdrowie swojego dziecka. Dlatego też każda przyszła mama powinna regularnie zgłaszać się na badania do lekarza specjalisty, aby monitorować prawidłowy rozwój płodu oraz wykryć ewentualne niepokojące objawy i w porę im zaradzić. Należy podkreślać, że każde badanie stanowi podstawę profilaktyki wielu chorób oraz daje możliwość wczesnego wykrycia pierwszych niepokojących symptomów, dzięki czemu dużo szybciej można podjąć odpowiednie leczenie i wrócić do zdrowia w krótszym czasie.

 

Antykoncepcja

Aktualnie istnieje szeroki wybór metod antykoncepcyjnych. Każda z nich ma swoje plusy i minusy, dlatego warto przedyskutować ta kwestię z lekarzem specjalistą. Dobór właściwego środka antykoncepcyjnego powinien zostać poprzedzony badaniem ginekologicznym i przeprowadzeniem dokładnych badań krwi. Każda kobieta stosująca jakąkolwiek metodę antykoncepcyjną powinna regularnie zgłaszać się na badania kontrolne do swojego lekarza ginekologa. Antykoncepcja hormonalna służy nie tylko w celu planowania rodziny, ale też jest stosowana w leczeniu zaburzeń hormonalnych, nieregularnych cyklach miesiączkowych oraz nadmiernym krwawieniu podczas okresu. Aby antykoncepcja byłą skuteczna i bezpieczna należy udać się do lekarza specjalisty, a on pomoże w dobraniu najwłaściwszej metody.

 

Opieka nad mamami

Oferujemy pełną, kompleksową opiekę nad kobietami w ciąży. Od chwili kiedy kobieta wie już, że zostanie mamą powinna zgłaszać się na regularne wizyty u lekarza specjalisty. Systematyczne badania pozwolą monitorować prawidłowy rozwój płodu oraz uchwycić wszelkie nieprawidłowości we wczesnym stadium. Zdrowie mamy oraz dziecka jest absolutnym priorytetem, zatem każda nawet najmniejsza wątpliwość, czy niepokojący objaw powinien być skonsultowany z lekarzem. Klinika Galena daje możliwość profesjonalnego i przyjaznego prowadzenia ciąży od pierwszych chwil, aż do szczęśliwego rozwiązania. Najlepsi lekarze służą swoją radą, a badania wykonywane są za pomocą najnowocześniejszego sprzętu diagnostycznego.

 

Opieka nad kobietą w okresie menopauzy

Klinika Galena oferuje szeroki zakres badań obejmujący kobiety w okresie menopauzy. Jest to dość trudny okres w życiu każdej kobiety. Zmiany hormonalne związane z przekwitaniem skutkują nieprzyjemnymi objawami, zwiększonym ryzykiem wielu schorzeń oraz pogorszeniem kondycji psychicznej. Doświadczeni lekarze specjaliści oferują kompleksową opiekę nad kobietami w okresie menopauzy. Świadczymy usługi związane z badaniami diagnostycznymi, wprowadzeniem leczenia hormonalnego łagodzącego skutki menopauzy, poradami dietetyka oraz wsparciem psychicznym. Całościowa opieka w trudnym okresie przekwitania skutecznie przeciwdziała uporczywym objawom oraz poprawia jakość życia.

 

Jak wygląda wizyta w gabinecie ginekologicznym

Wizyta w gabinecie ginekologicznym dla wielu kobiet wiąże się z krępującą sytuacją i niepotrzebnym stresem. Wcale nie musi tak być. Klinika Galena oferuje wizytę w gabinecie doświadczonych i zaufanych lekarzy specjalistów, którzy profesjonalnie prowadzą każdą konsultację. W przyjaznej atmosferze, otwarcie można zapytać o każde nurtujące zagadnienie. Po rozmowie z lekarzem przychodzi czas na badanie. W tym celu należy się rozebrać od pasa w dół i położyć na specjalnym fotelu. Lekarz ubiera sterylne jednorazowe rękawiczki i delikatnie przystępuje do badania palpacyjnego, często też dodatkowo wykonuje badanie USG. Regularne wizyty w gabinecie ginekologicznym są bardzo ważne dla każdej kobiety, dlatego gorąco zachęcamy wszystkie Panie do zgłoszenia się na badanie u specjalisty.

 

Leczenie operacyjne w pełnym zakresie

Nasza oferta

  • laparoskopia,
  • histeroskopia,
  • laser chirurgiczny CO2,
  • laser diodowy (mięśniaki, cysty, wady macicy, obniżenie i wypadanie narządu rodnego, zastarzałe pęknięcie krocza)

Poronienia nawykowe – informacja dla pacjentek

Do gabinetów lekarskich bardzo często zgłaszają się kobiety, które doświadczyły bolesnej utraty ciąży, czyli poronienia. Niestety coraz powszechniejszym problemem stają się poronienia wielokrotne, to znaczy występujące trzy i więcej razy z rzędu u tej samej pacjentki. Mówi się wówczas o tak zwanych poronieniach nawykowych (nawracających). W takich przypadkach poza wsparciem psychologicznym należy zadbać również o szczegółową diagnostykę, ponieważ jedynie dokładne poznanie rozpoznanie przyczyny problemu umożliwia ułożenie odpowiedniego planu leczenia, a w efekcie w wielu przypadkach szczęśliwe donoszenie kolejnej ciąży.


Jaka jest przyczyna poronień nawykowych?

Przyczyn może być wiele, natomiast jako pierwszą wymienia się aspekt genetyczny. Rozwijający się w łonie matki zarodek składa się w 50% z materiału genetycznego matki oraz z 50% materiału genetycznego ojca. W celu prawidłowego zagnieżdżenia zarodka oraz dalszego przebiegu ciąży, w jego materiale genetycznym nie mogą występować żadne patologiczne zmiany. Jeżeli one wystąpią, może dojść do nieprawidłowości płodu lub łożyska, co może prowadzić do poronień nawracających.
Kolejną przyczyną mogą być wady wrodzone macicy – przykładowo macica dwurożna, przegroda macicy, macica łukowata. Są to nieprawidłowości, które mogą znacząco utrudniać zagnieżdżenie zarodka i prawidłowy przebieg ciąży i tym samym prowadzić do poronień. Dlatego tak istotna jest dokładna diagnostyka oraz precyzyjne określenie problemu. W znacznej większości przypadków przeprowadzenie odpowiednich zabiegów leczniczych umożliwia usunięcie przyczyny poronień nawykowych.
Znaczącą rolę w występowaniu poronień nawracających odgrywają również zaburzenia immunologiczne. Zrozumienie patologii układu odpornościowego oraz jego diagnostyka jest trudne i niestety niewiele ośrodków medycznych dysponuje wystarczającym doświadczeniem klinicznym w tym zakresie. Problem polega na tym, że zarodek jest tkanką, która zawiera obce antygeny zgodności tkankowej. Jest poniekąd „obcą tkanką” w ciele kobiety ciężarnej. Niezwykle złożony mechanizm immunologiczny może prowadzić w niektórych przypadkach do uruchomienia całej serii procesów biochemicznych i molekularnych, które decydują o odrzuceniu zarodka, co kończy się poronieniem. Nawet niewielkie odchylenia od stanu równowagi w tym układzie mogą skutkować tą patologią. Uważa się, że zaburzenia immunologiczne mogą być przyczyną nawet 70% przypadków utraty ciąży.
Dużą grupą przyczyn poronień są przyczyny hormonalne oraz choroby występujące u matki np. choroba tarczycy, cukrzyca lub zespół policystycznych jajników. Odpowiednio prowadzone leczenie umożliwia jednak osiągnięcie takiego stanu remisji choroby, aby maksymalnie zwiększyć szansę na urodzenie dziecka.

 

Jak zdiagnozować przyczynę poronień nawykowych?

Problem poronień nawykowych ma tło zarówno wrodzone jak i nabyte. Aby precyzyjnie określić przyczynę, należy wykonać serię dokładnych badań klinicznych oraz laboratoryjnych. Podczas badań krwi wykonuje się wiele testów, sprawdzany jest stopień podobieństwa tkankowego obojga rodziców oraz stężenie odpowiednich przeciwciał. Na podstawie wyników badań opracowywany jest plan leczenia indywidualnie dopasowany do potrzeb Pacjentki.

Trombofilia wrodzona – badania genetyczne.

Trombofilia jest chorobą krwi, polega na nadkrzepliwości, w efekcie czego tworzą się w naczyniach krwionośnych.  Jest to schorzenie wyjątkowo niebezpieczne w ciąży, ponieważ może stać się przyczyną poronień oraz może być zagrożeniem dla matki.

 

Badania genetyczne wykonywane w kierunku trombofilii wrodzonej obejmują sprawdzenie występowania mutacji w obrębie 5 genów.

 

Mutacja genu V czynnika krzepnięcia krwi (czynnik V Leiden) sprzyja tworzeniu się zakrzepicy żylnej i tętniczej, zwiększa ryzyko wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu. W szeroko pojętej literaturze istnieje wieje opisów wskazujących na zawiązek mutacji z poronieniami nawykowymi.

 

Mutacja genu protrombiny (II czynnika krzepnięcia krwi) powoduje wzrost stężenia protrombiny w osoczu krwi nawet o 20%, co skutkuje zwiększoną aktywnością układu krzepnięcia i wzrostem ryzyka powikłań zakrzepowych u matki. Duże stężenie protrombiny może negatywnie wpływać na funkcjonowanie łożyska i być przyczyną nawracających poronień.

 

Mutacja C677T i mutacja A1298C w genie MTHFR u kobiet ciężarnych jest groźna szczególnie dla rozwijającego się płodu. Poza istotnym zwiększeniem ryzyka występowania poronień nawracających, może prowadzić do rozwoju stanu przedrzucawkowego, hipotrofii płodu, przedwczesnego oddzielenia łożyska, przedwczesnego porodu, zgonu wewnątrzmacicznego, wad cewy nerwowej oraz rozszczepu wargi i podniebienia u dziecka.

 

Mutacja czynnika V R2 zwiększa ryzyko powstania zakrzepicy żylnej u matki.

Mutacja genu PAI-1 powoduje zmianę stężenia PAI-1 co z kolei utrudnia prawidłową implantację zarodka i może skutkować wystąpieniem poronień zwłaszcza w okresie pierwszych 3 miesięcy ciąży.

Immunofenotyp

Częstą przyczyną niepowodzeń w utrzymaniu ciąży jest nadmierna reakcja układu odpornościowego kobiety, który zwalcza rozwijający się zarodek. Odpowiednio dobrane leczenie pomaga ustabilizować organizm i umożliwia utrzymanie ciąży.

 

Badania immunofenotypu zalecane są kobietom, u których występują poronienia nawykowe lub niepowodzenie IVF. Dokładne sprawdzenie i określenie wspomnianego badania powinno być włączone do listy badań przeprowadzanych u tych pacjentek. Diagnostyka polega na dzieleniu jednego z rodzajów białych krwinek (limfocyty) na populacje, bazując na ich morfologii. Podczas badania można sprawdzić czy poszczególne typy cząsteczek znajdują się we właściwych proporcjach i stężeniach, co z kolei daje obraz jak funkcjonuje układ odpornościowy – czy jest nadreaktywny czy wręcz przeciwnie. Samo badanie polega na pobraniu niewielkiej ilości krwi.

 

Do przeprowadzenia diagnostyki konieczne jest okazanie wyników morfologii krwi maksymalnie do tygodnia czasu od badania. W przypadku braku aktualnych wyników morfologii należy wykonać dodatkową próbę krwi w dniu badania. W tym celu należy zgłosić się rano na czczo do punktu pobrań. Wykonywanie badań zalecane jest w drugiej fazie cyklu miesiączkowego. W przypadku przyjmowania leków sterydowych lub antybiotyków, przed przeprowadzeniem badań należy odczekać 4 tygodnie po zakończonym leczeniu lub po ustąpieniu objawów choroby. Na wynik badania oczekuje się około 5 dni roboczych.

 

Wynik badania przedstawia informacje o subpopulacjach limfocytów:
CD3, CD4, CD8, CD4/CD8, CD19, CD5/CD19, CD56CD16.

Niepłodność immunologiczna

Niepłodność immunologiczna to poważny problem coraz częściej występujący wśród par starających się o dziecko. W ostatnich latach z tą trudną sytuacją musi zmierzyć się wciąż rosnąca liczba młodych osób.

 

Z niepłodnością immunologiczną mamy do czynienia, kiedy organizm kobiety lub mężczyzny wytwarza przeciwciała przeciwko komórkom odpowiedzialnym za zapłodnienie i uszkadza je. Istnieje również możliwość, że układ odpornościowy kobiety produkuje przeciwciała przeciw nasieniu mężczyzny, co również uniemożliwia naturalne poczęcie.

 

Człowiek rodzi się z określonym zbiorem różnych rodzajów przeciwciał skierowanych przeciw konkretnym antygenom. Jest to wrodzona część układu immunologicznego aktywna od momentu narodzin. Istnieje również odpowiedź immunologiczna nabyta, kiedy to komórki układu odpornościowego uczą się rozpoznawać i niszczyć obce komórki. Tym sposobem można stwierdzić, że niepłodność immunologiczna ma tło wrodzone lub nabyte.

 

Niepłodność immunologiczna dotyka zarówno kobiety jak i mężczyzn. W obu przypadkach dochodzi do uszkodzenia komórek odpowiadających za zapłodnienie, co uniemożliwia zajście w ciążę.

 

Diagnostyka niepłodności oraz poronień na tle immunologicznym opiera się na specjalistycznym badaniu krwi. W pobranej surowicy precyzyjnie oznacza się stężenie m.in. przeciwciał przeciwjądrowych lub przeciwplemnikowych. Dokładne oznaczenie stopnia podobieństwa tkankowego rodziców oraz przeprowadzenie szeregu testów laboratoryjnych umożliwiają przedstawienie trafnej diagnozy i wprowadzenie odpowiedniego programu leczenia.

 

Osoby zmagające się z niepłodnością immunologiczną koniecznie powinny poddać się szczegółowym badaniom. Niezwykle istotne jest poznanie konkretnego zaburzenia immunologicznego, które występuje w danym przypadku. Dopiero po przeprowadzeniu wnikliwej analizie szeregu wyników specjalistycznych badań możliwe jest wdrożenie właściwej terapii. Długość okresu leczenia zależy od indywidualnej reakcji układu immunologicznego danej osoby – u niektórych par następuje już po kilku tygodniach, a u innych trwa dłużej. Istnieje również grupa osób, u których leczenie niestety nie przynosi oczekiwanych efektów.

 

Pary, u których stwierdzono niepłodność immunologiczną poddawane są leczeniu, co znacznie zwiększa szansę na naturalne zapłodnienie i utrzymanie ciąży. W przypadku przystąpienia do zabiegu in vitro, cała procedura przygotowująca zostaje przedłużona o czas niezbędny do przeprowadzenia całego planu terapii, który umożliwia przywrócenie odpowiedniego funkcjonowania układu immunologicznego.

Zapis KTG – co to jest?

To pytanie zadaje sobie wielu przyszłych rodziców. Podczas ciaży, jak również podczas porodu podstawową, nieinwazyjną, bezpieczną metodą oceny oraz nadzoru biofizycznego dobrostanu płodu jest analiza kardiotokograficzna zapisu akcji serca płodu. KTG – zapis kardiotokograficzny w największym uproszczeniu, to badanie pozwalające monitorować czynność serca płodu oraz aktywność skurczową macicy. Zapis KTG można wykonywać już od 28 tygodnia ciaży.

 

Kiedy wykonuje się KTG?

Zgodnie z aktualnymi wytycznymi PTGiP (Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników) nie zaleca się przeprowadzania zapisów u kobiet w ciaży dotychczasowo o prawidłowym przebiegu, które nie są hospitalizowane i nie przekroczyły terminu porodu wyznaczonego według daty ostatniej miesiączki i badania ultrasonograficznego wykonanego około 12 tygodnia ciąży. Według części źródeł zaleca się hospitalizację po przekroczeniu terminu porodu i wdrożenie codziennych zapisów kardiotokograficznych celem monitorowania stanu wewnątrzmacicznego płodu, bądź wykonywanie ich ambulatoryjnie w ciągu pierwszego tygodnia po przekroczeniu terminu porodu.

 

Wskazania do wykonania zapisu KTG:

  • obecność zmian charakteru ruchów płodu – ich znaczące osłabienie, zanik lub gwałtowne nasilenie,
  • u pacjentki z ciążą powikłaną, której powikłania mogą mieć wpływ na dobrostan płodu,
  • nadzór nad ciążą bliźniaczą,
  • na  życzenie pacjentki.

 

Wskazania matczyne

Powikłania ciąży

Zespół antyfosfolipidowy

Stan przedrzucawkowy

Niewyrównana niedoczynność tarczycy

Znaczące zmniejszenie liczy ruchów płodu

Hemoglobinopatie

Małowodzie/wielowodzie

Sinicze wady serca

Ciąża mnoga

Układowy toczeń trzewny

Ograniczenie wewnątrzmacicznego wzrastania płodu

Przewlekłw choroby nerek

Ciąża po terminie porodu

Cukrzyca typu I

Konflikt serologiczny

Nadciśnienie tętnicze

Obumeracie wewnątrzmaciczne płodu w przeszłości

 

Jak wygląda badanie, ile trwa?

Podczas badania na brzuch przyszłej mamy zakładane są dwa pasy z czujnikami- głowicami. Jadna z nich prowadzi pomiar uderzeń serca płodu, natomiast druga rejestruje aktywność skurczową macicy. Zapis KTG powinien być wykonywany u kobiet ciężarnych w warunkach spokoju, w wygodnej pozycji, najlepiej na lewym boku (likwidacja ucisku na żyłe główną dolną). Minimalny czas trwania zapisu to 20 minut, czas ten pozwala na obiektywną ocene zapisu, biorąc pod uwagę występowanie okresu snu i czuwania – aktywności płodu, która oczywiście wpływa na obraz zapisu.

 

Jak odczytać/ interpretować zapis KTG?

Prawidłowa liczba uderzeń serca płodu to 110-160 na minutę – to tak zwana normokardia. Może się wydawać,że to bardzo dużo. Należy pamiętać, że serce dziecko bije raz szybciej od serca mamy.

Spowolnienie lub przyspieszenie tętna płodu nie zawsze musi świadczyć o zagrożeniu jego dobrostanu. Dotyczy to zmian krótkotrwałych i przejściowych np. sen dziecka, ucisk na żyłe główną dolna, zdenerwowanie ciężarnej, wysokie ciśnienie ciężarnej, aktywność ruchowa płodu, niski wiek ciąży itp.

Zmienność podstawowa, oznacza chwilowe zmiany czynności serca płodu, powyżej i ponieżej wartości podstawowej (tzn. średniej wartości uderzeń serca płodu na minutę), w przypadku prawidłowego zapisu kardiotokograficznego wynosi od 5 do 25 uderzeń na minutę i odzwierciedla prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego płodu.

Jak rozumieć stwierdzenie, że zapis jest reaktywny? Oznacza to występowanie dwóch lub więcej akceleracji o amplitudzie ponad 15 uderzeń na minutę trwające co najmniej 15 sekund i związane są one z aktywnością ruchową płodu. Czym jest natomiast akceleracja? Jest to krótkotrwałe przyśpieszenie czynności serca płodu o co najmniej 15 uderzeń na minutę trwające co najmniej 15 sekund. Świadczy to o prawidłowej  funkcji układu nerwowego i prawie zawsze jest związane z aktywnością ruchową płodu.

Źródło: Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników – Zastosowanie kardiotokografii w położnictwie.

PCOS jest skrótem oznaczającym zespół policystycznych jajników. Jest to przypadłość dotycząca coraz większej ilości kobiet. Często wiąże się z trudnościami z płodnością i zaburzeniami metabolicznymi (nadwaga, nietolerancja glukozy etc.).

Nie prawdą jest, że każda kobieta cierpiąca na zespół policystycznych jajników nigdy nie zajdzie w ciążę. Może tak być, ale wcale nie musi, ponieważ wiele kobiet po odpowiednim leczeniu zachodzi w ciążę i cieszy się macierzyństwem. Podstawą jest trafna i szybka diagnoza, dzięki której możliwe jest podjęcie właściwego leczenia. 

Jak leczymy PCOS

Zespół policystycznych jajników to przypadłość, której nie da się wyleczyć, ale z powodzeniem można opanować objawy i utrzymać równowagę hormonalną organizmu.  Dla pacjentek starających się o ciążę najważniejsze jest przywrócenie płodności. Kolejnym celem leczenia  jest zmniejszenie insulinooporności komórek oraz niwelowanie efektów działania androgenów. Dodatkowo konieczne jest utrzymywanie prawidłowej masy ciała, racjonalna dieta oraz systematyczna aktywność fizyczna. Pomoc doświadczonego specjalisty, odpowiednio dobrane leki oraz utrzymywanie zdrowego stylu życia umożliwia opanowanie choroby i zwiększenie jakości życia pacjentek.

Badania laboratoryjne

Badania laboratoryjne są konieczne, aby przeprowadzić dokładną diagnostykę PCOS. Konkretne parametry, jakie powinny zostać sprawdzone w przypadku podejrzenia zespołu policystycznych jajników zawsze ustala lekarz.

Do podstawowych  badań zalicza sięmiędzy innymi : testosteron całkowity, SHBG, poziom glukozy, insulina, metabolit 25(0H)D, lipidogram oraz badanie USG dopochwowe.

Jedynie kompleksowa diagnostyka daje możliwość potwierdzenia lub wykluczenia zespołu policystycznych jajników.

Cennik

Laparotomia

4800 zł

Leczenie nietrzymania moczu sposobem klasycznym

od 2000 zł

Usunięcie guza mięśnia prostego brzucha/endometrioza

5000 zł

Żel do histeroskopii lub laparoskopii

700zł

Leczenie atrofii

pochwy – 1500 zł
sromu – 1500 zł

Laparoskopia

od 3300 zł

Opinie naszych pacjentów

Skontaktuj się z nami

+48 33 816 11 00

Zainteresują Cię także:

Godziny przyjęć

Poniedziałek: 8:00 – 19:00
Wtorek: 8:00 – 19:00
Środa: 8:00 – 19:00
Czwartek: 8:00 – 19:00
Piątek: 8:00 – 19:00
Sobota: nieczynne
Niedziela: nieczynne





Cennik

Call Now Button+48 33 816 11 00




Oddzwonimy do 48 godzin